Wet Bezava

De betekenis van de Wet Bezava is als volgt. De Wet BeZaVa staat voor Wet beperking ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid vangnetters. De wet werd in 2013 ingevoerd om het aantal door ziekte en arbeidsongeschiktheid veroorzaakte uitkeringen terug te dringen. Door financiële prikkels te bieden, tracht de overheid te voorkomen dat werknemers die uit dienst gaan instromen in de WIA of Ziektewet.

Wet bezava en loonbetaling gedurende de eerste twee jaar

Zoals bekend moet een werkgever bij ziekte van een personeelslid de eerste twee jaar loon doorbetalen. De Ziektewet is er voor de groep mensen die vangnetters genoemd worden; mensen die geen recht hebben op doorbetaling van loon. Voorbeelden zijn mensen die recht hebben op WW, uitzendkrachten die ziek zijn en personeel met een overeenkomst voor bepaalde tijd. De Wet BeZaVa maakt dat werkgevers financieel verantwoordelijk blijven voor de ex-werknemers die nadat ze uit dienst getreden zijn gebruik maken van de Ziektewet of een WGA-uitkering krijgen. Werkgevers zijn premie verschuldigd aan de zogenaamde Werkhervattingskas, speciaal voor de risico’s voor de Werkhervattingsregeling Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten (WGA) en de Ziektewet. Hoeveel een werkgever betaalt ligt met name aan het aantal medewerkers dat ziek uit dienst is gegaan. Daarnaast wordt verschil gemaakt uit de branches waarin bedrijven werkzaam zijn en wordt gekeken naar de omvang van een bedrijf; groot, middelgroot of klein. Werkgevers hebben de keuze: het risico zelf dragen of een private verzekering afsluiten.

Kleine groep zorgt voor vijftig procent van de instroom

Al vanaf de negentiger jaren hanteert de overheid een actiever beleid teneinde het ziekteverzuim verder terug te dringen en zo de instroom in de verschillende regelingen te reduceren. De aanpak wierp met name vruchten af voor mensen met een vast contract. Bij de groep mensen met een tijdelijk contract die ziek uit dienst gaan, de vangnetters dus, werkte de aanpak minder goed. Het langdurig ziekteverzuim is bij deze groep nog steeds aan de hoge kant. Sterker nog: deze groep zorgt voor zo’n vijftig procent van de instroom in de WIA; de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen. Bedenk daarbij dan even dat deze groep mensen minder dan een vijfde van het totale verzekerdenbestand vertegenwoordigt.

Wet bezava

Vangnetters onder te verdelen in twee groepen

De groep vangnetters is onder te verdelen in twee groepen; ziektewet-gerechtigden met en zonder werkgever. Met werkgever zijn bijvoorbeeld orgaandonoren, vrouwen die te kampen hebben met zwangerschaps– en andere aan de bevalling gekoppelde klachten en mensen die onder de no-risk vallen. Dit zijn mensen met een ziekte of handicap, langdurige werklozen die al op leeftijd zijn en mensen die in het doelgroepregister staan vermeld. Zieke uitzendkrachten, werklozen en oproepkrachten behoren net als ziek personeel met een niet verlengd tijdelijk contract en zieke medewerkers die niet door de proeftijd van een bedrijf kwamen, behoren tot de vangnetters zonder werkgever.

UWV en uitzendorganisaties Algemeen geaccepteerde arbeid

Met name de laatste groep geldt als probleemgroep. Redenen daarvoor zijn het feit dat ze geen werkgever hebben, vaak langere periodes van verzuim kennen en ze vaak van verschillende uitkeringen gebruik maken. Ziektewet-gerechtigden, uitvoerders en werkgevers krijgen door de Wet BeZaVa prikkels om het ziekteverzuim verder terug te brengen. Dat gebeurde onder meer door het criterium voor de Ziektewet te wijzigen. Na het eerste jaar ziektewet wordt nu niet meer gekeken naar het specifieke werk dat de zieke deed, maar wordt gekeken naar algemeen geaccepteerde arbeid. Met andere woorden: het recht op geld uit de Ziektewet is na het eerste jaar behoorlijk aangescherpt.

Snelle plaatsing in passende arbeid

Daarnaast werden er financiële prikkels aan werkevers gegeven. Zo werd een premiedifferentiatie in de Ziektewet en de WGA doorgevoerd voor grote en middelgrote bedrijven als het gaat om flexwerkers. De grote bedrijven zijn verantwoordelijk voor de lasten van de Ziektewet en WGA (ZW-vangnetters) als zij na hun periode van ziekte instromen in de WGA of Ziektewet. De premie op eigen Ziektewet en instroom in de WGA wordt voor middelgrote bedrijven gebaseerd op sectorale schadelasten. De ‘kleintjes’ betalen een bepaalde sectorale premie. Zij worden dus niet meteen op de instroom afgerekend. Voorts sloten het UWV en de uitzendbureaus een convenant. Daarin staat dat partijen werken aan het beperken van ziekteverzuim en ze proberen te voldoen aan de ‘snelle plaatsing in passende arbeid’ wens. Voorts zijn er maatregelen genomen op meer effectieve re-integratie, terwijl ook de sollicitatieplicht voor ZW-gerechtigden behoorlijk is aangescherpt. Ook is de termijn van proefplaatsing verruimt tot maximaal een half jaar.

Premiedifferentiatie

Werkgevers moeten tegenwoordig kiezen (voor de WGA én de Ziektewet) tussen een publieke verzekering met premiedifferentiatie bij het UWV of zelf eigenrisicodrager worden. In da laatste geval heeft de werkgever nog wel de mogelijkheid dit bij een private verzekeraar onder te brengen.

Heeft u na het lezen van dit artikel nog vragen over de Wet Bezava dan kunt u mailen naar info @ aovcentrum.nl